( 1382 ) 101 / 15 « محيّر » . ضبط دستنوشت بكمال روشن نيست . شايد « متحيّر » هم بتوان خواند ؛ ولى « محيّر » به صورت مكتوب پديدار بيشتر مىماند . شايد هم سعى كرده باشند « محيّر » را به « متحيّر » بدل سازند - و العلم عند اللّه . ( 1383 ) 101 / 19 « نحن معاشر الأنبياء . . . » . پيش از اين در اين مورد يادداشتى نوشته‌ايم . خوانندهء ارجمند حتما بنگرد . متن منقول را جز ريخت مضبوط در متن ضبط كرده‌اند ؛ نگر : رسالة حول حديث نحن معاشر الأنبياء لا نورث ، تأليف الشّيخ المفيد ، تحقيق مالك المحمودي ، ص 19 ؛ و : مناظرات في الإمامة ، ص 376 و 466 ؛ و : تقريب المعارف ، ص 339 ؛ و : تبصرة العوام ، ص 221 . همچنين جويندهء ريزبين را مىرسد كه بنگرد به : النصّ و الاجتهاد ، الامام عبد الحسين شرف الدّين الموسويّ - قدّس اللّه سرّه - ، صص 103 تا 110 . ( 1384 ) 101 / 19 « مروا . . . بالنّاس » . مىتوانيد بيابيد در : تاريخ الخلفاء ، جلال الدّين السّيوطى ، ص 62 - به اين عبارت كه : « و أخرج الشيخان عن أبى موسى الأشعرى . . . » . ضمنا سنج : بلابل القلاقل ( رويهء 45 از عكس دستنوشت - طبق شماره گذارى عكس ما كه چند رويه‌اى از آغازش بىشماره است ) . همچنين نگر : نقض ، ص 640 ( با پينوشت ) و 644 ( نقد نظر تسنّن ) . ( 1385 ) 101 / 26 « عصمة » . در دستنوشت : « عصمة » ؛ آيا يك ويژگى گويشى است ؟ ! ( 1386 ) 102 / 13 « قطع » . شيخ ابو الفتوح - أعلى اللّه مقامه - در تفسيرش ( چ شعرانى ، ج 4 ، ص 11 ) نوشته : « چون خداى تعالى اين آيت بفرستاد و دزدى بر طعمه درست شد و قطع واجب شد بر او ، برخاست و مرتد شد و بگريخت و بمكة رفت . » . ( 1387 ) 102 / 15 « تبيّن » . در دستنوشت ، بسهو ، تشديد روى نون كتابت شده ؛ از روى مصحف شريف درست گردانيديم . ( 1388 ) 102 / 18 « نصله » . در دستنوشت : « نصليه » ؛ از روى مصحف شريف درست گردانيده آمد . ( 1389 ) 102 / 22 « تلوا » . اين گونه ست ضبط دستنوشت ؛ نيز نگر : معجم القراءات القرآنيّة ، ج 2 ، ص 170 . قرائت آمده در مصحف شريف متداول : « تلووا » . ( 1390 ) 103 / 9 « كونوا قوّالين . . . » . سنج : مجمع البيان ، ج 3 ، ص 189 . ( 1391 ) 103 / 14 و 15 « كى خذاى - تعالى - بشما اوليتر است از شما » . اين ترجمه را بسنجيد با : تفسير ابو الفتوح رازى - قدّس اللّه روحه - ( چ شعرانى ) ، ج 4 ، ص 38 ؛ و : مجمع